Questy Ritskemooi

In Buren staat ze in brons: klein, mager, met een lantaarntje in haar hand. Iedereen op dit eiland weet wat dat lantaarntje betekent en niemand vindt het nodig het erbij te zetten.

Rixt van het Oerd woonde alleen, ver van het dorp. In de sage steekt ze op stormnachten een licht aan op het duin, en een licht aan de kust betekent voor een schipper maar één ding: hier kun je naar binnen. Wat er die nacht aanspoelde was haar eigen zoon.

Zo wordt het verteld. Wat er niet bij verteld wordt, is dat jutten op dit eiland doodgewoon was, en dat de heer van Ameland het strandrecht bezat: een aandeel in alles wat de zee aandroeg. Die rekeningen zijn bewaard, van 1705 tot 1811, en ze staan vol ruzie over goederen die niet werden gemeld. Rixt kreeg de schuld van één schip. De heer in Ballum kreeg een deel van elk schip, en over hem is nooit een sage gemaakt.

Onderweg loopt ze met je mee. Er komt een moment waarop je moet zeggen wat je met een aangespoelde kist zou doen — er is geen goed antwoord en je score verandert er niet van — en wat je kiest bepaalt wat zij daarna tegen je zegt.

Er zijn twee manieren om dit te doen. De groepsversie begint bij haar beeld in Buren en loopt de hele weg: zestien kilometer heen en terug, grotendeels door de duinen. De solo slaat die aanloop over en begint op het Oerd zelf — drie kilometer, alleen jij en zij. Bij allebei gaat het laatste stuk over zand dat onder je wegzakt.